Wat begon met het simpele idee “ik wil strak in m’n maatpak staan op mijn bruiloft”, groeide binnen no time uit tot een reis die mijn hele kijk op training en gezondheid veranderde. Ik wist dat er werk aan de winkel was: ja, ik trainde al, maar eerlijk is eerlijk, het was routine geworden. Mijn lichaam was wel actief, maar allang niet meer verrast. Eentonigheid sloop erin, en dat zag je.

Tot Susan mijn pad kruiste.

Vanaf dat moment begon het echte werk. Of, zoals ik het zelf noem: mijn glorieuze “lijdensweg”. Nieuwe oefeningen, onverwachte spierpijnen, creatieve sessies vol energie. Het was alsof mijn lijf opnieuw werd wakker geschud. Binnen 8 maanden stond ik strakker dan ooit op mijn bruiloft. Doel bereikt, zou je denken? Niet voor mij. En zéker niet voor Susan.

Met die bekende glimlach, waarin enthousiasme en een nieuw trainingsplan meestal gevaarlijk dicht bij elkaar liggen, maakte ze duidelijk dat we nog lang niet klaar waren. Samen richtten we het vizier op een nieuw doel: mijn zestigste verjaardag, met een lijf dat fitter, gespierder en energieker is dan ooit. Een sixpack op m’n 60ste? Waarom niet! Maar de sixpack werd geen eindstation, maar een tussenhalte. De volgende ambitie kwam op tafel: een eightpack.

Wanneer je richting je zestigste gaat, verwachten mensen misschien dat je nadenkt over een comfortabele stoel en wat rustiger aan doen. Susan had een ander voorstel: harder trainen, slimmer trainen, consequenter eten en spieren aanspreken waarvan ik tot dat moment niet wist dat ze bestonden. Mijn lichaam heeft in die periode meerdere keren overwogen een officiële klacht in te dienen.

Wat voor mij het verschil maakt? Dat is Susan. Haar enthousiasme, haar creativiteit en haar vermogen om mij net dat extra zetje te geven op momenten dat ik liever had omgedraaid en terug m’n bed in was gekropen. Ze maakt trainen leuk, uitdagend en altijd effectief. Ze is gedreven, sterk, positief en nooit onder de indruk van een excuus. Ze ziet geen leeftijd of beperking, maar mogelijkheden. Susan leerde mij dat echte verandering eerst lange tijd onzichtbaar wordt opgebouwd. Pas daarna verschijnt zij in de spiegel.

Dit verhaal zou niet compleet zijn zonder Carla. Zij stond vanaf het begin naast mij en bleef mij aanmoedigen op momenten waarop ik zelf even twijfelde. Maar Carla bleef niet alleen aan de zijlijn staan: ze ging zelf ook trainen. Susan gaf ons de richting. Carla gaf mij thuis de motivatie.

Eén week voor mijn zestigste verjaardag hadden we een fotoshoot. Toen ik de eerste beelden zag, zag ik alle trainingen. Alle spierpijn. Alle keren dat Susan zei: “Nog eentje.” Op dat moment voelde zestig worden niet als ouder worden. Het voelde als aankomen op een plek waarvan ik vroeger niet eens wist dat die voor mij bestond.

Ja, het eightpack is er. Maar het belangrijkste resultaat is niet in blokjes te tellen. Ik voel me sterk, gezond en energiek. Dus wanneer iemand vraagt hoe je op je zestigste een lichaam als dit opbouwt, is mijn antwoord eenvoudig: zoek een personal trainer die echt in je gelooft, committeer je volledig aan haar methode en heb geduld.

Susan, dank je wel voor je toewijding, je motivatie en het geloof dat je in me hebt. Met jouw kennis, humor, gedrevenheid en ontembare positieve energie heb je iets mogelijk gemaakt wat ik ooit nauwelijks durfde uit te spreken. En Susan… ik ken inmiddels die glimlach van je. Waarschijnlijk heb je alweer een nieuw doel bedacht. Vooruit dan maar. Nog eentje.

Let’s shine!

Harm XXX